Bir yıl önce ile şimdi arasında

Bir sene önce bu durumdaydım. Şimdi çok farklı değilim ya ama ilerleme de yok değil.

Geçen sene bebeğim kucağımda uyurken, yorgunluk tavandayken, beynim susmuyordu.

Aklıma sürekli yeni fikirler üşüşüyordu. Kendi kabıma sığamıyordum. Yüksek lisansımı bitirmiştim. Kurumsal hayatı bebeğime bakmak için bırakmıştım. Ama duramıyordum. Rahatsızdım.

Anne olmak harika, çok güzel. Üstelik böylesine tatlı bir kızın annesi olmak. Bunun bana yeteceğini düşünmüştüm.

Her şeyim var, şükürler olsun. O zaman derdim neydi? Buna terapistler, psikologlar ne der bilmiyorum ama içimdeki üretme çağrısını susturamadım.

Şimdi başka kadın uzmanlarla çalışabilecek durumdayım. Onlara yapay zeka sistemleri kurabilirim. Bu bence güzel bir ilerleme. Geçen sene bunu hayal bile edemezdim.

Sanırım mesele her şeye rağmen devam etmek.