Uyurken bile işim tıkır tıkır işlesin istiyorum

Uyurken bile işim tıkır tıkır çalışsın istiyorum ama... Kontrolcüyümdür. Bunu biliyorum.

Ama bir sisteme güvendiğimde rahatlıyorum. Güvenmediğimde değil, her şeyi kendim taşımaya çalışıyorum ve o zaman da tükenmişliğin eşiğinde büyümeye çalışan biri oluyorum.

Oysa her şeyi kendim yapamam. Uzmanlığımın gerekmediği işlere kendimi sokmak, aslında kendimi ziyan etmek demek.

O vakti ve enerjiyi üretmeye, aileme, kendime ayırabilirim — eğer bırakabilirsem.

Güvenebilirim. Ama ancak anlaşıldığımda. Dinlenildiğimde, duyulduğumu hissettiğimde.

Yoksa kontrolü bırakmak istemiyor değilim. Ne güzel olurdu, ben uyurken bile işlerin tıkır tıkır işlemesi. Ama bundan önce emin olmam gerekiyor.

Bunu nasıl kurduğumu yakında paylaşacağım.